จากบางระจันถึงบ้านนามูล-ดูนสาด ประเทศไทยไม่มีทางปฏิรูปอะไรได้ ?

จากบางระจันถึงบ้านนามูล-ดูนสาด ประเทศไทยไม่มีทางปฏิรูปอะไรได้ ?

เรื่อง: ปกรณ์ อารีกุล
ภาพ: Roengrit Kongmuang

20152302202419.jpg

ในขณะที่ผู้คนในขอบขัณฑสีมาสยามประเทศ กำลังถูกปลุกระดมเลือดรักชาติให้พลุ่งพล่าน ด้วยวีรกรรมของชาวบ้านบางระจัน ที่ถูกนำมาสร้างเป็นละครให้ชมกันทางจอแก้วอีกคำรบ

ภาพตัดฉากมาสู่ปัจจุบันสมัย การต่อสู้ปกป้องชุมชน หวงแหนในแผ่นดินเกิด ก็กำลังคุกรุ่นขึ้นยังดินแดนที่ราบสูงในประเทศเดียวกัน ที่บ้านนามูล-ดูนสาด อ.กระนวน จ.ขอนแก่น

หากแต่พี่น้องร่วมชาติ อาจมิได้ (ถูกทำให้) รับรู้มากเท่าใดนัก

จากการปลูกฝังผ่านแบบเรียนประวัติศาสตร์ (ที่กระทรวงศึกษาธิการกำหนด) จริงอยู่ที่เรื่องราวการต่อสู้ของบ้านบางระจันนั้น เป็นคุณูปการที่ควรค่าแก่การยกย่องของอนุชนคนรุ่นหลัง

แต่หากเรื่องราวของชาวบ้านบางระจันนั้นเป็นเพียงบันทึกในพระราชพงศาวดารฉบับพระราชหัตถเลขา ของสมเด็จกรมพระยาดำรงราชานุภาพ ที่ไม่ได้มีปรากฏในพงศาวดารหรือบันทึกทางประวัติศาสตร์ฉบับอื่น แม้แต่พงศาวดารร่วมสมัยคราวสงครามเสียกรุงศรีอยุธยาครั้งที่  2 เช่น คำให้การชาวกรุงเก่า หรือแม้แต่ในพงศาวดารของฝ่ายพม่าเองด้วย

นักวิชาการทางประวัติศาสตร์บางส่วนจึงมีความเชื่อว่า วีรกรรมของชาวบ้านบางระจันไม่มีอยู่จริง หรือต่อให้มีอยู่จริง ก็ไม่ใช่วีรกรรมเพื่อชาติ แต่เป็นไปในลักษณะเป็นชุมนุมป้องกันตนเองจากผู้รุกราน ไม่ได้ต้อสู้เพื่อช่วยปกป้องกรุงศรีอยุธยาอย่างที่เราท่องจำกันมา และก็มีชุมนุมลักษณะนี้มากมาย ไม่เพียงเฉพาะบ้านบางระจัน

และการต่อต้านทัพพม่าของชาวบ้านบางระจันก็ไม่น่ายาวนานถึง 5-6 เดือน น่าจะไม่เกิน 3 เดือน

เขียนมาถึงบรรทัดนี้ ผู้เขียนก็อาจถูกผู้อ่านหลายท่าน บ่นประณามในความกล้าดี ที่ไม่รู้สึกรู้สาต่อบุญคุณของบรรพชน ซึ่งผู้เขียนเองคงสารภาพว่าตนก็มิได้เชื่อตามนักประวัติศาสตร์บางส่วนในย่อหน้าข้างบน เพียงแต่อยากบอกกล่าวให้เห็นว่า ประวัติศาสตร์นั้นมีหลายมุม และเป็นเรื่องที่มักมีความจริงอีกด้านเสมอ

ประเด็นสำคัญอยู่ที่ว่า ถ้าเรื่องที่เราไม่เห็นด้วย กลับกลายเป็นฝ่ายจริง เราจะยังคงเทิดทูนวีรกรรมของชาวบ้านบางระจันอยู่หรือไม่

ถ้าวีรกรรมของชาวบ้านบางระจัน เป็นไปในลักษณะเป็นชุมนุมป้องกันตนเองจากผู้รุกราน นั่นก็ไม่ต่างอะไรจากชาวบ้านนามูล-ดูนสาด ที่กำลังปกป้องชุมชนของตนเองจากการเข้าโจมตีด้วยกองทัพที่มาในนามของความมั่นคงทางพลังงาน และสนธิกำลังกับอำนาจรัฐที่มีกฎอัยการศึกเป็นโล่กำบัง

แม่ทัพนายกองที่ชื่อกรมเชื้อเพลิงธรรมชาติ พร้อมขุนศึกคนสำคัญนามอพิโก้ โคราช ได้กรีฑาทัพเข้าตีค่าย บ้านนามูล-ดูนสาด แตกพ่ายยับเยินไปแล้ว เป็นเหตุการณ์จริงๆ สดๆ ที่เกิดขึ้นในขอบขัณฑสีมาสยามประเทศของเรา

บ้านนามูล-ดูนสาด แตกพ่ายยับเยินไปแล้วเช่นเดียวกับบ้านบางระจัน ผิดแผกแตกต่างกัน ที่ว่าประวัติศาสตร์ของบ้านนามูลจะไม่มีทางถูกยกย่องเช่นบ้านบางระจัน

………………………………………….

ในสถานการณ์ที่เรากำลังปฏิรูปประเทศไทย (ภายใต้กฎอัยการศึก) กันอย่างคึกคัก ผู้เขียนใคร่ขอมีความเห็นไปในทางตรงข้ามสุดกู่

หากเรายังคงอยู่ภายใต้แบบเรียนที่สอนประวัติศาสตร์และความจริงเพียงหนึ่งเดียว ซึ่งนั่นคือการอยู่ภายใต้ระบบศึกษาที่รวมศูนย์ไว้ที่รัฐชาติแบบกรุงเทพฯ โดยที่สภาปฏิรูปไม่กล้าแตะต้องการชำระประวัติศาสตร์

หากเรายังคงปล่อยให้ชาวบ้านนามูล-ดูนสาด โดดเดี่ยวจากการต่อสู้ปกป้องชุมชนโดยลำพัง ในขณะที่เพื่อร่วมชาติกำลังร้องไห้โฮ กับวีรกรรมของคนบางระจัน (ซึ่งอาจไม่เคยเกิดขึ้นจริง)

หากนโยบายพลังงานของประเทศยังมุ้งเน้นให้สัมปทานการขุดเจาะแก่กลุ่มทุนโดยไม่สนใจว่าคนในพื้นที่จะเป็นอย่างไร และเขาควรได้รับอะไรมากแค่ไหน

หากยังคงมีการบังคับใช้กฎอัยการศึกซึ่งถูกใช่เป็นเครื่องมือในการข่มขู่คุกคามประชาชน หลายต่อหลายครั้ง

ผู้เขียนคงต้องขอกล่าวอย่างสามหาว ประเทศไทยไม่มีทางปฏิรูปอะไรได้

….

หมายเหตุ (โปรดใช้วิจารณญาณในการรับชม)

นักประวัติศาสตร์กลุ่มหนึ่งอธิบายว่า วีรกรรมของชาวบ้านบางระจันได้รับการสนับสนุนจากหน่วยงานราชการโดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงที่ลัทธิคอมมิวนิสต์ระบาดในประเทศไทย เพื่อเป็นการปลุกใจให้รักและหวงแหนในชาติ เช่น มีการบรรจุในแบบเรียนของกระทรวงศึกษาธิการ บทละครร้อง ฯลฯ ความรับรู้ของคนทั่วไปจะรับรู้ผ่านทางแบบเรียน นิยาย ละคร รวมทั้งภาพยนตร์ และเชื่อตามการนำเสนอนั้นว่าวีรกรรมและตัวละครมีตัวตนจริง

 ABOUT THE AUTHOR

Blogtizen เป็นพื้นที่กลางสำหรับเปิดรับงานเขียน บทความ ทัศนะวิจารณ์ สารคดี ผ่านการคัดเลือกดูแลเนื้อหาโดยกองบรรณาธิการเว็บไซต์ โดยสามารถส่งต้นฉบับมาให้เราได้ที่ ctzthaipbs@gmail.com