โปรดเตรียมความดีให้พอดีสำหรับค่าผ่านทาง

สารภาพกันตามตรง ผมคิดว่าตนเองไม่ใช่คนดีสักเท่าใด และหากจะเทียบค่าของความดีที่เคยทำ หักลบกับส่วนต่างที่ไม่ดี ผลลัพธ์อาจออกมาติดลบ แต่อย่าเพิ่งนะครับ ท่านผู้อ่านอย่าเพิ่งคล้อยตามข้อความในสองบรรทัดนี้ จนกว่าจะอ่านบทความชิ้นนี้จบ

การเปลี่ยนแปลงสังคมเป็นเรื่องน่าเบื่อหน่าย?

เป็นประเด็นที่ผมมักถูกตั้งคำถามจากเพื่อนฝูง พ่อแม่ ญาติพี่น้อง จนผมสรุปว่ามันอาจเป็นคำถามที่ถูกสงสัยจากโลก และแน่นอนหากคุณเป็นคนที่ต้องทำอะไรก็ตาม ที่ต้องต่อรองกับความเป็นไปของโลก

เราเคยรักกันจริงๆ หรือ?

ยุคสมัยแห่งการประชาสัมพันธ์ต่างๆ ให้คนไทยกลับไปรักกันเหมือนเดิม ผมว่ามันคุ้นๆ ราวฉากในภาพยนตร์สักเรื่อง ที่ตัวเอกกำลังตัดพ้อกับคนรักของเขาว่า “กลับมารักกันเหมือนเดิมไม่ได้หรือ” ก่อนที่อีกฝ่ายจะตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยว่า “บางที เราอาจไม่เคยรักกันมาก่อนเลยก็ได้นะ ที่ผ่านมาอาจคิดกันไปเองว่ารักกัน”

อำนาจของรายย่อย คนจนจงรวมกันเข้า ชนชั้นกลางก็เช่นกัน

ท่านผู้อ่านคงพอจำได้ว่าเมื่อช่วงกลางปีที่ผ่านมา มีการรณรงค์ไม่ซื้อสินค้าจากร้านสะดวกซื้อ ซึ่งมีบริษัทธุรกิจการเกษตรรายใหญ่เป็นเจ้าของ
น่าเสียดายที่การรณรงค์ดังกล่าว มีช่วงเวลาแสนสั้นแค่เพียงวันที่ 7-11 ของเดือนพฤษภาคม ซึ่งยังไม่สามารถชี้วัดผลกระทบจากอิทธิพลของเครือข่ายผู้บริโภคที่พยายามสื่อสารต่อกลุ่มทุนใหญ่ พูดง่ายๆ ก็คือ มันไม่อาจทำให้ขนหน้าแข้งของกิจการร้านสะดวกซื้อแห่งนั้นร่วงหล่นแม้แต่เส้นเดียว

จาก ‘ดาวดิน’ ถึง ‘หน้าหอศิลปฯ’ #ไอ้พวกนักกิจกรรม กำลังอาละวาด

ตราบใดที่ยังมีความไม่เป็นธรรมอยู่ พวกผมต้องออกมายืดเส้นยืดสายบ้าง ใครจะว่าเป็น ไอ้พวก (นักกิจกรรม) หน้าเดิม ออกมาอาละวาดอีกตามเคย ก็ว่ากันไป

บางสิ่งก่อนการปฏิรูป

ช่วงชีวิตในวัยมัธยมของผม เป็นวันเวลาอันโลดโผนโจนทะยานยิ่ง แม้มันจะเป็นคืนวันในกรอบกำแพงมิดชิดที่บางคนเรียกว่าโรงเรียนกินนอน ทว่ามันกลับเต็มไปด้วยเรื่องราวอันหฤหรรษ์