Run (a) way Kimono… กิโมโนไม่เชยบนรันเวย์

เมอร์เซเดส-เบนซ์ แฟชั่นวีค โตเกียว (Mercedes-Benz Fashion Week Tokyo) สิ้นสุดลงไปพร้อมกับคอลเลคชั่นที่โชว์ความเซ็กซี่แบบหักมุมด้วยชุดกิโมโน ราวว่าแฟชันแบบญี่ปุ่นดั้งเดิมจะย่องกลับมาอยู่ในตู้เสื้อผ้าของผู้หญิงอีกครั้งอย่างเงียบเชียบ
ดีไซเนอร์ทดแทนการนำผ้าไหมเนื้อหนามาตัดเย็บกิโมโนแบบโบราณ ด้วยการเปลี่ยนเป็นเนื้อผ้าที่หลากหลาย เช่น ผ้าถัก ขนสัตว์ หรือแม้กระทั่งผ้าเดนิมเพื่อแปลงโฉมกิโมโนให้อยู่ในความหมายของความร่วมสมัย

ฝากมือถือไว้ในกายเธอ

ภาพเหล่านี้อาจบอกคุณว่า โอมจงเงยขึ้นมา เงยขึ้นมาๆ มองตากันสักหน่อย เพราะท่าทางของคุณเวลาจ้องสมาร์ทโฟนนี่มันแปลกประหลาดโดยที่คุณอาจไม่รู้ตัว
หากใครก็ตามจากยุค 1990s ขึ้นไทม์แมชชีนมาโผล่ในยุคนี้ มนุษย์แบบเราๆ คงดูแปลกประหลาดเอามากๆ ทีเดียวในสายตาของพวกเขา ลองจินตนาการว่าคนในยุคนั้น อาจคุ้นเคยกับพฤติกรรมของคนที่นั่งเอ้อระเหย จ้องอากาศว่างๆ และจดจ่อกับการเดินไปที่ไหนสักแห่งมากกว่าการจ้องอุปกรณ์ที่เรียกว่ามือถืออยู่ตลอดเวลา เหมือนตาถูกติดกาวไว้กับหน้าจอ พิลึกไหมล่ะ!

Morioka Shoten… ขายหนังสือสัปดาห์ละ 1 เล่ม ก็เพียงพอ

Morioka Shoten Ginza คือร้านหนังสือแห่งหนึ่ง ที่ใน 1 สัปดาห์จะขายหนังสือเพียง 1 เล่มเท่านั้น…เป็นคอนเซ็ปต์ที่ดูเข้าใจยากและน่าทึ่งไปพร้อมๆ กัน
Issatsu, Isshitsu (一冊、一室) เป็นวลีที่แปลความหมายได้ว่า ‘ห้องเดียว, เล่มเดียว’ นิยามสั้นๆ ของร้านหนังสือเล็กๆ และมินิมอลที่ตั้งห่างออกไปจากถนนย่านกินซ่า (Ginza) ที่เต็มไปด้วยแหล่งช้อปปิ้ง, บาร์และไนท์คลับ
แค่วลีสั้นๆ ก็ทำให้เหล่านักอ่านเข้าใจได้ไม่ยากแล้วว่า พวกเขาจะไม่ได้เดินรื่นรมย์ไล่ดูสันปกกันที่นี่ เพราะ Morioka Shoten (Shoten แปลว่า ร้านหนังสือ) ขายหนังสือเพียงแค่เล่มเดียวจริงๆ …ในห้องห้องเดียวนั่นแหละ

ได้แต่ฝากความคิดของฉันเอาไว้ใน The Waiting Wall

“ความลับของเธอจะปลอดภัยเมื่ออยู่กับฉัน” เหมือนโปรเจ็กต์บอร์ดดิจิทัลอาร์ต (Digital Arts) ที่สถานีรถไฟ ไบรตัน ประเทศอังกฤษกำลังบอกแบบนี้ในขณะที่มันกำลังโชว์คำสารภาพของบุคคลนิรนามไปเรื่อยๆ
หรือนี่จะเป็นเพียงแค่การปลดปล่อยอารมณ์ของใครสักคน หรือกิจกรรมพิเรนทร์ๆ ของพวกชอบป่วน
ระหว่างวันที่ 21-27 กันยายนนี้ The Waiting Wall จะโยนความคิดส่วนตัวของใครก็ตามใส่สายตาสาธารณะโดยการจัดแสดงมันไว้ในบอร์ดโฆษณาดิจิทัลประจำสถานีรถไฟไบรตัน ข้อความเกี่ยวกับคำสารภาพต่อการใช้ชีวิตเคลื่อนไหวเป็นสายธารในบอร์ดดิจิทัลโดยไม่มีการลงชื่อกำกับ มันปะปนอยู่กับโฆษณาปกติตัวอื่นๆ

ชีวิตหลังกรงเหล็กของแม่และเด็กในอัฟกานิสถาน

ย้อนไปในปี 2553 ขณะที่ช่างภาพสาว Gabriela Maj กำลังทำงานร่วมกับศิลปินในประเทศอัฟกานิสถาน เธอจำได้ว่าหนึ่งในบรรณาธิการเคยเปรยๆ ไว้ว่า “เธอรู้ใช่ไหมว่าสื่อต่างชาติกำลังตอดตอมอยู่กับเรื่องนักโทษหญิงที่ต้องถูกจองจำเพราะข้อหาจำพวก ‘ก่ออาชญากรรมทางศีลธรรม’ (moral crime) แล้วพวกเธอก็ต้องใช้ชีวิตอยู่ในกรงเหล็กกับลูกๆ”

Mission Possible for Homeless ห้องสมุดหลังอุ่นของนักอ่านพเนจร

หากนักอ่านมีห้องสมุดเป็นบ้านหลังที่ 2 นักพเนจรก็เช่นกัน เพียงแต่พวกเขาไม่มีบ้านสักหลัง ห้องสมุดจึงอาจเป็นบ้านหลังแรกและหลังสุดท้ายที่พวกเขาหาความสงบได้ท่ามกลางชีวิตร่อนเร่
ห้องสมุดเริ่มเป็นหลุมหลบภัยอันสำคัญสำหรับเหล่าคนไร้บ้าน โฮมเลส (homeless) หรือคนร่อนเร่ที่มีอาการทางจิตมากขึ้นเรื่อยๆ น่าสงสัยว่าเมื่อพวกเขาเป็นผู้ใช้งานห้องสมุดขึ้นมา ฟังก์ชันของห้องสมุดจะสามารถตอบโจทย์ด้านสังคมและสาธารณประโยชน์ต่อพลเมืองของรัฐได้มากน้อยเพียงใด

Do I Sound Gay? ขอดังๆ พลังเสียงเกย์

ด้วยเสียงนุ่มละมุนและมีจังหวะจะโคน จริตจะก้านลื่นไหลในทำนองการพูดโดยเฉพาะเวลาออกเสียง S (เอส) ผู้กำกับภาพยนตร์ David Thorpe ดูเหมือนเกย์ในทุกขณะจิตที่เริ่มอ้าปากพูด

1 2